Πέμπτη 9 Μαρτίου 2017

Εύκολη μους σοκολάτας με κρέμα καρύδας!









Για τη μούς σοκολάτας θα χρειαστούμε:


  • 1 κονσέρβα κρέμα(όχι γάλα) καρύδας παγωμένη τουλάχιστον 12 ώρες στο ψυγείο
  • 3 κουταλιές σούπας κακάο
  • 2-3 κουταλιές σούπας μέλι
  • 1 κουταλιά σούπας grand marnier ή κονιάκ (προαιρετικά)
  • Blueberries ή σμέουρα για στόλισμα
Εκτέλεση :

  • Στόν κάδο του μίξερ ή σε ένα μεγάλο μπόλ προσθέτουμε προσεκτικά μόνο την κρέμα με το κουτάλι, αφήνοντας το υγρό μέσα στην κονσέρβα.
  • Χτυπάμε δυνατά  με το μίξερ ή με το σύρμα για 2-3 λεπτά.
  • Όταν αφρατέψει λίγο προσθέτουμε το μέλι και συνεχίζουμε το χτύπημα.
  • Όταν απορροφηθεί καλά το μέλι προσθέτουμε το κακάο και χτυπάμε μέχρι να ενσωματωθεί καλά.
  • Όταν έχει αφρατέψει καλά το μίγμα προσθέτουμε το κονιάκ ,αν θέλουμε, και χτυπάμε ελάχιστα. 
  • Όταν είναι έτοιμη η μούς την μοιράζουμε σε 3 ποτήρια ή μπολάκια της αρεσκείας μας
  • Στολίζουμε με τα φρούτα του δάσους ή με λίγο αμυγδαλάκι φιλέ.
  • Το γάλα που έμεινε στην κονσέρβα το κρατάμε μέχρι 5 ημέρες στο ψυγείο αφου σκεπάσουμε με μεβράνη. Εάν το χτυπήσουμε  στη φραπεδιέρα φτιάχνουμε ένα ωραίο milkshake, προσθέτοντας λίγο μέλι και κακάο αν θέλουμε! Δοκιμάστε το!

Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2017

Η ζωτική σημασία των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα



Η γλυκόζη ή τα επίπεδα σακχάρου του αίματος αποτελούν την άμεση πηγή ενέργειας του οργανισμού. Ώς εκ τούτου είναι σημαντικό να κυλάει πάντα μία σταθερή ποσότητα στο αίμα έτσι ώστε ο οργανισμός να μπορεί να εκτελέσει τις λείτουργίες που απαιτούνται ανα πάσα στιγμή. Είναι πολύ σημαντικό όμως τα επίπεδα αυτά να παραμένουν σε ενα σταθερό επίπεδο , έτσι ώστε να μην δημιουργούνται προβλήματα. Η κύρια ρύθμιση των επιπεδων σακχάρου του αίματος γίνεται απο δύο ορμόνες την ινσουλίνη και τη γλυκαγόνη. Και οι δύο ορμόνες απελευθερώνονται απο τα κύτταρα του παγκρέατος(ά κύτταρα για γλυκαγόνη ,β κύτταρα για ινσουλίνη). Η ινσουλίνη απελευθερώνεται όταν τα επίπεδα του σακχάρου αυξάνονται ,π.χ. μετά απο 1 γεύμα,και αντίστοιχα η γλυκαγόνη απελευθερώνεται όταν τα επίπεδα του σακχάρου είναι πολύ χαμηλά. Αυτή η διαδικασία μας δείχνει ότι ένας απο τους μεγαλύτερους παράγοντες υγείας είναι τα σταθερά επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα. 

Παράγοντες όπως η πολύ αυξημένη κατανάλωση ζάχαρης ή απλών υδατανθράκων (άσπρο αποφλοιωμένο αλεύρι) ή οι πολύ αυξημένες ποσότητες φαγητού αυξάνουν απότομα και υπερβολικά τα επίπεδα σακχάρου του αίματος ,κάτι που μπορεί να οδηγήσει μακροπρόθεσμα στο σύνδρομο αντίστασης στην ινσουλίνη. Στην περίπτωση αυτή τα β κύτταρα του παγκρέατος δουλεύουν υπερβολικά παράγοντας μεγάλες ποσότητες ινσουλίνης , με αποτέλεσμα όταν συνεχίζεται αυτή η διαδικασία για μεγάλο χρονικό διάστημα να "εξαντλούνται" και να μην παράγουν πλεόν ινσουλίνη. 

Θα πρέπει όμως να δίνεται προσοχή και όταν συμβαίνει η αντίστροφη διαδικασία δηλάδή όταν οδηγούμαστε σε πολύ χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα. Αυτό μπορεί να συμβεί σε περιπτώσεις παρατεταμένης νηστείας (μη κατανάλωση τροφής για πάνω απο 5 ώρες) ή σε λανθασμένες και πολύ αυστηρές δίαιτες "πείνας" συμπεριλαμβανομένης και της υπερκατανάλωσης πρωτεϊνης (κρέας,ψάρι,αυγό) καθημερινά σε μεγάλες ποσότητες για χρονικό διάστημα ανώτερο των επτά ημερών. Σε αυτή την περίπτωση πάλι, μακροπρόθεσμα και με συνδυασμό παραγόντων μπορεί να αυξηθεί πάλι σύνδρομο αντίστασης στην ινσουλίνη , καθότι με τα πολύ χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα υπερλειτουργεί η γλυκαγόνη και καθόλου η ινσουλίνη. Μπορεί να σημειωθεί επίσης ότι η ενεργοποίηση της γλυκαγόνης προκαλεί λιπόλυση ,κάτι που μακροπρόθεσμα μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια βάρους περισσότερο απο τα επιθυμητά επίπεδα.

Συμπερασματικά, για να διατηρούμαστε σε ένα υγιές βάρος και να ελαχιστοποιούμε τους παράγοντες κινδύνου που αναφέρθηκαν παραπάνω πρέπει να προσέχουμε την ποσότητα αλλά και την ποιότητα της διατροφής μας. Αυτό επιτυγχάνεται όταν έχουμε τα επίπεδα σακχάρου του αίματος μας σχετικά και μακροπρόθεμα σταθερά. Τα συχνά γεύματα(σε μέτριες ποσότητες) και η τακτική άσκηση είναι δύο πολύ σημαντικοί παράγοντες που μπορούν να βοηθήσουν.

Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 2017

Μέλι, μία από τις θρεπτικότερες τροφές για τον άνθρωπο.




 Το μέλι που κατά βάθος όλοι αγαπάμε , αποτέλεσε το πρώτο γλυκαντικό για τον άνθρωπο, από την εποχή που εμφανίστηκε στη γη μέχρι και τον 16ο μ.χ. αιώνα. Υπολογίζεται ότι οι μέλισσες εμφανίστηκαν στη γη πριν από 150 εκατομμύρια χρόνια, πολύ νωρίτερα από την εμφάνιση του ανθρώπου. Οι πρώτες καταγραφές για την διατροφική και θεραπευτική αξία του μελιού ,προέρχονται από τη Μεσοποταμία το 2700 π.χ. Επίσης  παρόμοιες αναφορές για τη θρεπτική και θεραπευτική αξία του μελιού συναντάμε με το πέρασμα των ετών στην αρχαία Αίγυπτο ,στην αρχαία Ελλάδα φυσικά και στην Ρωμαϊκή εποχή. Υπάρχει πλήθος καταγραφών από αυτές τις περιόδους με δεδομένα που θα μπορούσαν να γεμίσουν δεκάδες βιβλία. Στην εποχή μας δυστυχώς η παραγωγή του μελιού και η μελισσοκομία γενικότερα περιορίστηκε σημαντικά από τη ζάχαρη η οποία είναι πολύ πιο εύκολο να μεταφερθεί και να παραχθεί σε σχέση με το μέλι. Το γεγονός αυτό μείωσε δραματικά τη μελισσοκομική παραγωγή παγκοσμίως χωρίς όμως, ευτυχώς να την εκτοπίσει εντελώς, καθώς στις μέρες μας παράγονται αρκετές χιλιάδες τόνοι μελιού παγκοσμίως.

 Ενδεικτικά αναφέρω κάποιες από τις βασικές ιδιότητες του μελιού όπως, αντιμικροβιακό, αντιμυκητιακό, αντισηπτικό, αντικαρκινικό, αντιιικό, πρεβιοτικό, προβιοτικό. Το φυσικό μέλι αποτελείται κυρίως από δυο μονοσακχαρίτες(γλυκόζη και φρουκτόζη) και ελάχιστα μόρια νερού, δημιουργώντας μια χαμηλή ενεργότητα νερού ,η οποία δεν επιτρέπει στους μικροοργανισμούς να αναπτυχθούν. Επίσης όταν έρθει σε επαφή πχ με το υγρό μιας ανοικτής πληγής δημιουργείται μια μικρή ποσότητα υπεροξειδίου του υδρογόνου η οποία ουσιαστικά «καθαρίζει» την πληγή από τις παθογόνες ουσίες.

 Σε μία σχετικά πρόσφατη μελέτη του πανεπιστημίου Αθηνών εξετάστηκε η επίδραση της κατανάλωσης μελιού σε 30 υγιή παχύσαρκα κορίτσια μέσης ηλικίας 11,5 ετών τα οποία λάμβαναν καθημερινά στην διατροφή τους 15g μέλι. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το μέλι μπορεί να επιδράσει μακροπρόθεσμα θετικά στην γλυκόζη του αίματος άρα στον κύκλο γλυκόζης-ινσουλίνης άρα και στον έλεγχο του βάρους. Αυτό συμβαίνει διότι η φρουκτόζη που περιέχει το μέλι απορροφάται από τους μεταφορείς των εντερικών λαχνών στα κύτταρα και η μεταφορά αυτή εξαρτάται κάθε φορά από τη διαθεσιμότητα των υποδοχέων. Το γεγονός αυτό καθιστά πολύ πιο αργή την απορρόφηση της γλυκόζης και κατά συνέπεια βραδύτερη και ομαλότερη έκκριση ινσουλίνης από το πάγκρεας. Με τον τρόπο αυτό διατηρείται σταθερός ο κύκλος γλυκόζης-ινσουλίνης , ξεκουράζοντας το πάγκρεας καθώς η γλυκόζη του αίματος παραμένει σχετικά σταθερή, χωρίς να δημιουργεί επεισόδια πέινας ή σύνδρομο αντίστασης στην ινσουλίνη. Εν αντιθέσει με τη γλυκόζη της ζάχαρης η οποία απορροφάται με την μέθοδο της ώσμωσης αυξάνοντας  κατακόρυφα τη γλυκόζη του αίματος και οδηγώντας σε υπέρ-έκκριση ινσουλίνης γεγονός που μακροπρόθεσμα μπορεί να αποτελέσει παράγοντα κινδύνου για τον κύκλο γλυκόζης-ινσουλίνης.

 Συμπερασματικά προτείνεται η κατανάλωση μελιού με μέτρο καθώς σίγουρα η υπερκατανάλωση μελιού προσθέτει αρκετές θερμίδες στον οργανισμό μας. Καλό είναι να το προμηθευόμαστε από κάποιον παραγωγό όπου υπάρχουν λιγότερες πιθανότητες να είναι νοθευμένο και τέλος να το προτιμάμε από όλα τα υπόλοιπα γλυκαντικά όσος μπορούμε γιατί είναι σίγουρα διατροφικά ανώτερο.